Zdjęcie panoramiczne przedstawiające muzeum karkonoskie w Jeleniej Górze.
ODDZIAŁY
Zdjęcie przedstawiające oddział

Dom Carla i Gerharta Hauptmannów
ul. 11 Listopada 23
58-580 Szklarska Poręba

Zdjęcie przedstawiające oddział

Muzeum Historii i Militariów w Jeleniej Górze,
ul. Sudecka 83

Zdjęcie przedstawiające oddział

Muzeum Zamek Bolków
ul. Zamkowa 1
59-420 Bolków

AKTUALNOŚCI

Józef Gielniak – twórczość wymykająca się kierunkom.

23 kwietnia 2020

Józef Gielniak tworzył na najwyższym poziomie przez około 15 lat. Swoją działalność artystyczną rozpoczął w połowie 1956 i kontynuował ją aż do swojej śmierci w 1972 roku. W tym czasie powstało 68 grafik i 15 exlibrisów. Pierwsza znacząca praca przypada na 1958 rok – cały cykl „Sanatorium” i pierwsze improwizacje.
Twórczość Gielniaka trudno było przypisać konkretnemu kierunkowi artystycznemu. Patrząc na jego grafiki przychodzi na myśl, że tak musi wyglądać obraz senny. Można by porównać je do prac surrealistów, jednak ich treść oparta jest o logiczne przemyślenia. Pierwsze linoryty były wręcz rzeczywiste, jednak z czasem utraciły ten aspekt i stały się metaforyczne. Brak zasad aktualnych kierunków sztuki był zamierzony. Gielniak wolał pracować opierając się głównie o swoją wyobraźnię. Sam mówił o własnych grafikach, że są bardzo złożone i ich przedmiot nie zawsze jest widzialny. Polegał on na wewnętrznych przeżyciach i nawarstwionych spostrzeżeniach artysty.
Tworzenie nowej koncepcji było złożonym procesem, a samo rozpoczęcie pracy było trudnym momentem, gdzie jak mówił, stoi się na rozdrożu. Gielniaka kierowało przy tym piękno natury.
Całkowitą dojrzałość twórczą osiągnął w późnych latach 60-tych. Po 10 latach pracy wiedział już jak widzi świat i jak chce go pokazać. Tematy dotyczą głównie tego, co widział dookoła siebie, w szczególności na początku, kiedy tworzył m.in. realistyczne przedstawienia budynku sanatorium w Bukowcu.

Figura Madonny

22 kwietnia 2020

Figura Madonny – Matki Boskiej Bolesnej, drewno, rzeźbienie, Cieplice, Szkoła Snycerstwa, 78 x 24 x 18 cm, MJG AH 4181

Figura wykonana z drewna lipowego, polichromowana, o wysokości 78 cm, powstała w drugiej połowie XIX w., przykład jednej z kopii słynnej Madonny Norymberskiej.
Postać Madonny ukazana jest w pozycji stojącej, z rękoma złożonymi na piersiach i głową lekko skierowaną ku górze. Rzeźba pełnoplastyczna, przeznaczona do oglądania frontalnego. Figura ujęta w kontrapoście. Prawa noga delikatnie ugięta, co powoduje przeniesienie ciężaru ciała na lewą stronę, lewe biodro wysunięte w bok. Ręce złożone w geście modlitewnym, prawa dłoń ujmuje lewą, przychylając obie ręce do piersi.
Madonna ubrana jest w długą suknię przepasaną w talii, z mocno drapowanym golfem zasłaniającym nie tylko szyję, ale i brodę.

Max Wislicenus, Zima – widok na Śnieżkę od strony Lisiej Góry w Czechach,

21 kwietnia 2020

Max Wislicenus (1861 – 1957), Zima – widok na Śnieżkę od strony Lisiej Góry w Czechach, 1918 r., płótno, olej, 242 x 224 cm, MJG AH 7304
Zimowy śnieżny pejzaż przedstawiający najwyższy szczyt Karkonoszy od południowego zachodu, od strony czeskiej góry Lišči hora, położonej na południe od Studnični hory.
Scena budowana syntetycznymi, płaskimi plamami koloru o czystych barwach. Zmonumentalizowana Śnieżka pokryta śniegiem z refleksami żółci o ciepłym odcieniu, z plamami fioletowo-błękitnych cieni przedstawiona jest na tle turkusowego nieba z dekoracyjnie przedstawionymi sznureczkami ciepłych złotawych chmur. Na pierwszym planie ośnieżone, pochylone drzewa. Między nimi drobne sylwetki trójki narciarzy podkreślające ogrom góry w tle.
Sygnowany na dole z prawej strony: Max Wislicenus
Widok Śnieżki z tej strony powtarzał się w twórczości artysty parokrotnie, a motyw ośnieżonych drzew bywał również samodzielnym tematem obrazów.
Obraz był częścią cyklu monumentalnych dekoracyjnych panneau zatytułowanego Cztery pory roku.
Po 1945 r. obrazy zaginęły. Ocalał jedynie obraz Zima w gmachu Liceum Ogólnokształcącego w Jeleniej Górze (obecnie Zespół Szkół Ogólnokształcących nr 1 przy ul. Kochanowskiego w Jeleniej Górze). Pozostałe znamy jedynie z archiwalnych fotografii. W marcu 2010 obraz wrócił do Muzeum Karkonoskiego w Jeleniej Górze, a jego kopia wykonana przez Wiktora Staszaka, będzie zdobiła mury szkoły.

Friedrich August Tittel – recenzja katalogu

21 kwietnia 2020

Friedrich August Tittel (1782-1836). Katalog grafik ze zbiorów Muzeum Karkonoskiego w Jeleniej Górze – autorstwa Katarzyny Kułakowskiej oraz Anny Szczodrak, wydany w 2017 roku, trafia do każdego, kogo choć trochę interesuje technika sztuki, jaką jest grafika w swoim historycznym oraz technicznym znaczeniu. Pięknie wydana książka przedstawiająca rozwój turystyki górskiej oraz spopularyzowanie Sudetów Zachodnich poprzez pamiątkowe niespotykane, niepowtarzalne grafiki wydawane przez ówczesnego mistrza oraz jego uczniów – Friedricha Augusta Tittla, żyjącego w latach 1782-1836.
Wszystkich przybywających fascynowały Karkonosze, zwłaszcza wybudowana w 1681 roku, kaplica św. Wawrzyńca na Śnieżce. Widoki te pojawiały się na pamiątkowych kartach, które z reguły wytwarzane były techniką graficzną. U podnóża Karkonoszy, w Kowarach, ok.1809 roku zamieszkał Friedrich August Tittel (1732-1836) – rysownik oraz grafik-miedziorytnik, twórca „Szkoły kowarskiej”, który wraz z Christianem Wilhelmem Tischbeinem oraz Traugottem Vogtem kształcił miejscową młodzież – swoich następców w technikach graficznych. W książce poznajemy dzieje młodych grafików, którzy w tamtym czasach tworzyli małe dzieła sztuki, oddając piękno karkonoskich miejsc. Zapoznajemy się z również z Carlem Mattisem, z którym Tittel współpracował przez długi czas. W 1821 roku wspólnie wydali przewodnik po najciekawszych obiektach Karkonoszy.
Friedrich August Tittel oraz jego następcy wyspecjalizowali się w wytwarzaniu pamiątkowych grafik, które to niewątpliwie posiadały ogromne walory artystyczne. Grafiki w oficynie wydawniczej sprzedawane były pojedynczo lub w formie albumów.
Katarzyna Kułakowska, wieloletni kierownik Działu Sztuki, specjalizująca się m.in. w tzw. „Szkole kowarskiej” oraz Anna Szczodrak, kontynuatorka, znawczyni grafiki karkonoskiej, w dokładny sposób przedstawiają dzieje grafiki kowarskiej, pięknej i wysublimowanej, dzieje Friedricha Augusta Tittla oraz jego wychowanków – jednego ze zdolniejszych, jak Ernst Wilhelm Knippel, który po śmierci mistrza, prowadził jego wydawnictwo razem ze swoim wspólnikiem Carlem Juliusem Riedenem.
Publikacja przedstawia ponad 120 reprodukcji grafik, łącznie z opisami, wykonanych w technice akwaforty, także rysunki Tittla wykonane ołówkiem oraz piórkiem. Całość zamyka się w ponad 150 stronach.

Moja przygoda ze sztuką – przewodnik dla dzieci.

20 kwietnia 2020

Dzisiaj chcemy Państwu zaprezentować formę domowej zabawy połączonej z nauką, czyli nasz przewodnik po sztuce, dla dzieci. Przewodnik zawiera różne zagadnienia, projekty i zagadki z dziedziny sztuki.

Konkursowa zabawa

17 kwietnia 2020

Brakuje nam Państwa odwiedzin i wzajemnych relacji, dlatego też staramy się maksymalnie rozszerzyć kontakt z Państwem w formie wirtualnej.
Dzisiaj zachęcamy Was do wspólnej konkursowej-zabawy. Kreatywna, przyjemna i wesoła.
Od dzisiaj, do 6.05 przesyłajcie nam w wiadomości na e-mail sekretariat@muzeumkarkonoskie.pl lub Facebooka, swoją twórczość nawiązującą do naszego Muzeum, wystaw, wydarzeń.
Zabawne zdjęcia, tworzone przez Państwa memy, kolaże, rysunki, filmiki i wszystko co Wam tylko przyjdzie do głowy.
Będziemy publikowali! Dla najlepszych będą nagrody-upominki!
Będzie wspólna zabawa!

Z archiwum Muzeum

17 kwietnia 2020

W terminie 4.08 – 24.09.2006 r. w Muzeum Karkonoskim była prezentowana unikatowa wystawa: „Salvador Dali (1904 – 1989) – Ilustrator”, z prywatnej kolekcji Hannelore Neumann i Helmuta Rebmanna .
Na ekspozycji prezentowaliśmy ponad 200, często unikatowych, prac wielkiego artysty Saladora Dali – wizjonera sztuki. Były to grafiki, rysunki, płyty graficzne, przedmioty przestrzenne, jak i książki napisane przez artystę.
Największe zainteresowanie wśród zwiedzających budziły grafiki z cyklu „Apokalipsa św. Jana”(1959 – 1960 r.) oraz dwie płyty graficzne do „Boskiej komedii”, a także cykl trzech grafik „Tour de France Cycliste”.
Ciekawostką był projekt okładki do własnej powieści „Ukryte twarze” (wydanej w 1944 roku).
Zwiedzający muzeum zachwycali się również pracami Dalego, głośnymi dzięki okolicznościom w jakich powstawały, w tym słynna „Pięta – 11 maja 1955 artysta w obecności mediów zdetonował na płycie miedzianej bombę, wcześniej wypełnioną gwoździami. Układ rozsypanych gwoździ był przypadkowy. Artysta odrysował akwarelą kształt pięty (powstało 7 egzemplarzy na różnym papierze).
Ze strony Muzeum kuratorkami wystawy były Katarzyna Kułakowska i Aneta Sikora – Firszt.

W nieodległej przeszłości…

16 kwietnia 2020

Zapraszamy Państwa do obejrzenia filmu o Muzeum z przełomu lat 2012/2013.
Film Zrealizowany przez Polskanaweekend.tv

15.04 – Światowy Dzień Sztuki

15 kwietnia 2020

Dział Sztuki wyodrębniono w 1975 r., kiedy to w Muzeum wprowadzono nową strukturę. Obecnie w Dziale znajduje się ponad osiem tysięcy obiektów. Zbiory są bardzo zróżnicowane, składają się na nie eksponaty ze wszystkich dziedzin sztuki (malarstwo, rzeźba, grafika), rzemiosła artystycznego (konwisarstwo, kowalstwo, stolarstwo, tkactwo, ceramika), a także sfragistyki, numizmatyki i eksponaty związane z historią regionu.
Podstawę kolekcji stanowią zbiory przedwojenne. Jednak dokonywane zakupy oraz przekazy wzbogacają zbiory w interesujących nas dziedzinach: dokumentacja życia artystycznego w regionie oraz kolekcja druku wypukłego. Gromadzimy przedmioty, będące świadectwem artystycznego rzemiosła i sztuki uprawianej przez twórców działających w regionie.
Szczególne miejsce w Dziale zajmuje spuścizna po Józefie Gielniaku (1932-1972), wybitnym grafiku tworzącym w Kowarach. Posiadamy kompletny zbiór jego linorytów, większość oryginalnych płyt linorytniczych, szkice, rysunki a także liczne pamiątki przekazane muzeum po śmierci artysty przez jego żonę, Grażynę Danielę Gielniak.
Od 1978 r. Muzeum organizuje Konkurs Graficzny im. Józefa Gielniaka. Nagrodzone prace, przechodzą na własność Muzeum, co pozwoliło stworzyć nam podstawę kolekcji współczesnego druku wypukłego obecnie liczącego około 250 grafik.
Największą natomiast kolekcją w Dziale jest zbiór grafiki, liczący ponad trzy tysiące egzemplarzy. Większość to dziewiętnastowieczne widoki z Karkonoszy, innych pasm Sudetów i miast dolnośląskich. Najciekawsze z nich powstały w Kowarach, gdzie w XIX w. istniały co najmniej dwa zakłady litograficzne wydające w dużych nakładach pejzaże z myślą o kupujących chętnie takie pamiątki turystach. Do najbardziej znanych kowarskich autorów należeli: Friedrich A. Tittel (1782-1836), Carl T. Mattis (1789-1881), Ernst W. Knippel (1811-1900), Carl Rieden (1802-1858). W zbiorach znajdują się także prace wielu innych grafików.
Tworzymy również kolekcję malarstwa, obecnie liczy ona około 190 dzieł – zawiera głównie obrazy pejzażystów śląskich, wśród których należałoby wymienić: Adalberta Woelfla (1823 – 1896), Adolfa Dresslera (1833 – 1881), Wilhelma Kraussa (1830 – 1836), Quido Manesa (1828 – 1880), Gertrud Staats (1859 – 1938).
W 2007 r. zbiory malarstwa o tematyce karkonoskiej powiększyły się o 35 obrazów pochodzących z kolekcji Henryka Szymczaka. W 2013 r. zakupiliśmy 12 kolejnych pejzaży z kolekcji prof. Czesława Osękowskiego m. in. autorstwa: Carla Ernsta Morgensterna (1847 – 1928), Otto Müller – Hartau (1898 – 1969), Gustava Olbrichta (1851-1892).
Od 1980 r., dzięki systematycznym zakupom, rozpoczęto tworzenie kolekcji prac Wlastimila Hofmana (1881-1970), malarza, który od 1947 r. mieszkał i tworzył w Szklarskiej Porębie.
Niezwykle cennym dziełem w zbiorach jest drewniany model ewangelickiego kościoła Łaski w Jeleniej Górze wykonany przez jego architekta Martina Frantza w 1709 r. Model jest wizualnym przedstawieniem projektu według którego wybudowano kościół w latach 1709 – 1718.
W 1979 r. podczas robót drogowych w Piechowicach znaleziony został złoty skarb – 94 monety z okresu od XV do XVII wieku, który został przekazany do naszych zbiorów.
Największa ilość monet pochodzi z Niderlandów, w zespole są także monety hiszpańskie, tureckie i włoskie, Najwcześniejsza moneta z tego znaleziska to złoty dukat Macieja Korwina ( 1458 – 1490 ) oraz dukat pochodzący z roku 1497, powstały w mennicy działającej w Hamburgu.
Oprócz wymienionych eksponatów w zbiorach Działu Sztuki znajduje się dużo innych ciekawych obiektów takich jak: ceramika, wyroby konwisarskie, pamiątki, tkaniny, elementy stroju kobiecego z XIX w., czy rzeźba, wśród której są wyjątkowe dzieła.
Zbiór naszego Działu Sztuki jest niezwykle różnorodny, dzięki temu możemy gromadzić przedmioty z wielu dziedzin sztuki i rzemiosła artystycznego, które dają szerokie spojrzenie na twórczość artystów działających w regionie.

106 lat Muzeum Karkonoskiego, w siedzibie przy ul. Matejki 28

14 kwietnia 2020

Dnia 1 sierpnia 1880 r. w Jeleniej Górze, z inicjatywy Theodora Donata, powstało Towarzystwo Karkonoskie – (niem, – Riesengebirgsverein, w skrócie RGV). Działalność Towarzystwa Karkonoskiego przyczyniła się do rozwoju turystyki i związanej z nią szeroko pojętej infrastruktury oraz ochrony przyrody. Towarzystwo Karkonoskie szybko się rozwijało, wkrótce zaczęły powstawać sekcje (grupy terenowe). Niektóre z nich znajdowały się daleko od gór (np. Wrocław, Berlin, Stuttgart, Hamburg, Nowy Jork). W 1900 r. w 89 sekcjach było skupionych 10 848 członków.

Liczne dary członków RGV – ciekawe przedmioty, najczęściej pamiętniki z podróży oraz książki, przyczyniły się najpierw do powstania biblioteki, a następnie zbiorów Muzeum RGV.

W okresie od 2 czerwca 1889 r. do 1 października 1896 r. pierwsza siedziba mieściła się na parterze Królewskiego Gimnazjum – przy dzisiejszej ul. 1 Maja 39/41 (Bahnhofstrasse), następnie w nieco większych pomieszczeniach pod numerem 19 przy tej ulicy. Od 1 lutego 1902 r. zbiory Muzeum udostępnione zostały przy ul. Szkolnej 12 (Schulstrasse), skąd przeniesiono je do obecnego gmachu Muzeum przy ulicy Jana Matejki 28 (wówczas Kaiser Wilhelm Strasse).

Budowę nowego Muzeum RGV z inicjatywy ówczesnego dyrektora placówki dra Hugo Seydla (1840-1932) rozpoczęto 3 czerwca 1912 r., a zakończono 14 kwietnia 1914 r. Autorem projektu był  urodzony w Kowarach, wrocławski architekt Carl Grosser. Dziś obchodzimy kolejną – 106 rocznicę powstania siedziby Muzeum Karkonoskiego.

Pocztówka ze zbiorów Stanisława Stasieńki, wydawca: Männich & Höckendorf, Hirschberg Schl., litografia.
Tablica upamiętniająca dra Hugo Seydla – budynek Muzeum Karkonoskiego.

POLECAMY

Galeria jednego eksponatu

link do galeri jednego eksponatu
Witraż z alegorycznym przedstawieniem Triumfu Sławy, Włochy (?), poł. XVI w.; szkło, metal (ołów), wym. ø 29 cm, nr inw. MJG 875/s

Szlak szkła

Szlak szkła na polsko-czeskim pograniczu
Szlak szkła na polsko-czeskim pograniczu

Zapisz się do naszego newslettera

tło do zapisu na newslettera